Wydaje się, że tylko poprawność polityczna każe deklarować pracodawcom, iż wygląd zewnętrzny kandydata czy kandydatki nie ma najmniejszego wpływu na ich szansę zatrudnienia. Wiadomo jednak, że to co ludzie deklarują nie zawsze musi być prawdziwe. Praktyka pokazuje, że atrakcyjny wygląd jest nie lada atutem jeśli szuka się pracy.
Świat, w którym zatrudniając pracownika kierowano by się jedynie formalnymi jego kwalifikacjami to utopia (by nie powiedzieć: „bujda na resorach”). Wielu pracodawców doskonale zdaje sobie sprawę z tego, że chce zatrudnić kogoś o atrakcyjnej aparycji – głośno oczywiście tego nie powie. Co więcej, są nawet tacy, którzy głęboko wierzą w to, że w swoim wyborze kierują się kwalifikacjami kandydata, jednak podświadomie skłaniają się ku tej osobie, która wydaje się być „naj”. Nie ma się też co oszukiwać, że kandydaci liczą na to, że zostaną uczciwie ocenieni. Sami z siebie chcą zwiększyć swoje szanse na zatrudnienie. Niektórzy faceci przed swoim interview wybierają się do kosmetyczki (by przypadkiem spod koszuli nie wystawał jakiś włosek), a kobiety już na kilka tygodni wcześniej fundują sobie powiększanie piersi by zwrócić na siebie uwagę dekoltem. Czy to jednak wciąż można nazwać rozmową o pracę, czy już raczej wyborami miss czy mistera? W naszych realiach to wciąż chyba jednak tradycyjna rozmowa o pracę.
No related posts.